CutieOrnie...

ฤดูที่แตกต่าง..Season Change..

2006-09-14T09:15:00.000-07:00

ขอเกริ่นหัวข้อนี้ไว้ก่อนเลย เพราะชีวิตช่วงนี้ยิ่งกว่าฝนเปลี่ยนฤดูซะอีก

ทำไมไม่รับสักที..

2006-08-19T15:19:00.000-07:00

วันนี้โทรฟรี 24 ชั่วโมง (จริงๆ ทั้งวีคเอนด์) นึกได้ว่าเป็นคำพูดของสามีก้องอยู่ในหัว ห้ามใช้โทรศัพท์วันธรรมดา เพราะจำนวนนาทีจะหมด ถ้าจะเมาท์กับเพื่อนต้องเป็นวีคเอนด์ เอ๊า..ก็ได้ฟระ ตื่นมาตั้งแต่เช้า กดโทรศัพท์หาแม่ที่เมืองไทย แหงะ..ไม่มีคนรับสาย เอ๊า..โทรหาพี่ที่ทำงาน ไม่รับสายอีก สงสัยอาบน้ำอยู่ ไม่เป็นไร กดหาป้าอ้อยดีกว่า ป่านนี้คงนั่งอยู่หน้าจอคอมฯ ฮ่วย ป้าไม่รับสายอีกคน กดหาใครอีกดีหว่า อุ๊ยๆ นึกได้แระ โทรหาเพื่อนตุ่นที่เยอร์มันนีดีกว่า เอ๊า ไอ้นี่ ไม่ยอมรับสายอีก หรือว่ากดเบอร์ผิดฟระ งั้นโทรหาหนิง Please leave your message..สงสัยจะทำงาน ไม่เป็นไร โทรหาโอ๋ก็ด๊ายยย กรี๊ดดด โอ๋ รับสายแหละ ดีใจสุดขั้ว แต่ก็เมาท์ได้ไม่นาน สามีคุณน้องตาเขียวอีก เอาวะ อย่างน้อยก็รับสายแล้วหนึ่ง ใครอีกหว่า มีใครอีกหว่า โอ๊ะ โอ๊ะ ป้าปุ้ย โทรหาป้าปุ้ย รายนั้นต้องอยู่บ้าน คงไม่ทำสวนช่วงนี้หรอก กรี๊ดสลบ..ป้าปุ้ยรับสายเรา เลยได้เมาท์กันชั่วโมงกว่าๆ จนสามีต้องเอาหูฟังมาให้ เพราะเห็นคุณภรรยาสุดรักเปลี่ยนจากหูข้างนั้น เป็นข้างนี่ จากข้างนี้เป็นข้างนั้นอยู่หลายตลบ(คุยมือถือนานๆ แล้วปวดหูนิ)อยากขอบคุณด้วยการหอมแก้มซักฟอด แต่พอเห็นสายตากรุ้มกริ่ม แล้วรู้เลยว่าพี่แกประชด เดี๊ยะเจอ..

วันนี้คิดถึงเพื่อนๆ ทุกๆ คนนะจ๊ะ อยากโทรหาวันธรรมดา แต่ค่านาทีมันแพง ต้องประหยัด ขอบคุณทุกคนที่รับสายเรา ขอบคุณหนิงที่โทรกลับ และขอโทษสำหรับคนที่ไม่ได้โทรหา อยากโทรหาน้องปู น้องปุ๊ก แต่ไม่มีเบอร์ หรือว่าให้ไว้แล้วแต่เราเซ่อทิ้งไปก็ไม่รู้ (น่าจะเป็นอันหลัง)อยากโทรหาเพื่อนหมวย เพื่อนแจ่ม น้องหยอ น้องเดียร์ น้องอุ๋ย แต่มองนาฬิกาแล้วที่โน่นก็ปาเข้าเที่ยงคืนแล้ว วันนี้เหงาง่ะ อยากคุยกับเพื่อนๆ ทุกคนเลยยย คิดถึงทุกคนมากกกกจ๊ะ

อยากเขียนเป็นภาษาอังกฤษ แต่ไม่มีเวลาแล้วล่ะ วันนี้ต้องเข้างานสีโมงเย็น ออกงานอีกทีก็สี่ทุ่ม พรุ่งนี้ต้องเข้าตอนตี่สี่ครึ่งอีก กว่าจะออกก็บ่าย แล้วเย็นต้องไปทำที่ร้านไทย มีใครใช้ชีวิตได้ถึกเหมือนเรามั้ยเนี่ย แต่ไม่รู้เป็นไง ทำงานหนักแล้วมีความสุข สงสัยไม่ต้องว่างมากจนเครียด

Back to School!!!

2006-08-17T19:12:00.000-07:00

อาทิตย์หน้าโรงเรียนจะเปิดเทอมแล้ว วันนี้ต้องไปขอ student ID กับบัตรจอดรถ ไหนๆ ก็ไปถึงที่แล้ว ก็เลยเดินตระเวนดูห้องเรียนซะเลย หลังจากเดินชมจนทั่ว เห็นร้านกาแฟเลยแวะซะหน่อย กรี๊ดๆๆๆ คนขายหล่อจังเยยย น้ำลายไหล ซักอยากเป็นคนไม่มีแฟน จะถอดแหวนก็ไม่ทันแระ แหงะเลยได้แต่มองยิ้มๆ ด้วยตาเยิ้มๆ สุดหล่อก็ยิ้มตอบแบบเขินอาย Here is your drink. I made it with my heart!! โอ้! แม่เจ้า หล่อแล้วยังปากหวานอีกแน่ะ ทำเอาหัวใจป้าเต้นตูมตาม Thank you very much!! I will drink it with my heart too.. เหยอออ อยากมีกิ๊กกกเด็ก ฝันหวานได้ไม่นาน ต้องไปนั่งอบรมแคชเชียอีก 4 ชั่วโมง ง่วงเชียะ

ปล..โพสท์นี้ต้องไม่แปลเป็นภาษาอังกฤษ เดี๋ยวสามีตื๊บ เหยยย

Coffee Girl...

2006-08-16T15:19:00.000-07:00

เพราะตกงานมาหลายเดือน ถึงแม้จะมีงานเสิร์ฟที่ร้านอาหารไทย แต่ได้ทำแค่ 2 ชิฟ เลยต้องหางานอื่นที่ไกล้บ้าน เอาล่ะ ลองเป็นสาวขายกาแฟดู ไอ้เจ้าร้านกาแฟที่ว่านี่ชื่อว่า Tully's Coffee (http://www.tullys.com/) ถ้าใครๆ ที่รู้จักสตาร์บัคก็จะคุ้นเคยกับร้านกาแฟในรูปแบบนี้นี้ แล้วก็ได้เวลาเริ่มงานวันแรกไปเมื่อวันที่ 8/10/06 ผู้จัดการอบรมโดยยัดความรู้ซะเต็มๆ เลย ตั้งแต่เรื่องประวัติของยี่ห้อ ชนิดกาแฟ สีของกาแฟ กลิ่นของกาแฟ coffee machine รวมไปถึงวิธีทำเครื่องดื่มแต่ละอย่าง แล้วก็บลา บลาๆๆๆ จริงๆแล้วฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง จับใจความได้คราวๆ หลังจากอบรมอยู่ 4 ชั่วโมง ก็ได้เวลาลงมือจริงๆ แรกๆ มือสั่น ทำอะไรไม่ถูก กดกาแฟก็ยังไม่ถูก ผู้จัดการตัวอ้วนกลมบ๊อก หน้าตาน่ารัก ก็เลยบอกว่า อร..ยูต้องใจเย็นๆ หายใจลึกๆ แล้วท่องตามไอนะ
hot drink: Steamed Milk, Sauce&Flavour, Espresso, put form, pour milk..
iced drink: Milk, Espresso, Sauce&Flavour, Stir, Ice..

แค่นั้นแหละ คลิ๊กเลย แล้วเราก็สามารถทำเครื่องดื่มร้อน เย็นได้ในวันแรกของการทำงาน พอไปทำงานวันที่สามก็เริ่มทำคล่อง แต่ก็ยังมีปัญหาอีก เพราะยังงงอยู่กับการใช้เครื่องแคชเชียร์ ให้ตายเหอะ จำรหัสสินค้าไม่ได้ซักอย่าง แต่ผู้จัดการก็ให้กำลังใจ อร..ไม่เป็นไร ใจเย็นๆ ถ้ายูรีบแล้วยูกดดันตัวเอง ยูก็จะลืมยิ้ม ทำให้หน้าตายูดูไม่ได้ ลูกค้าเห็นแล้วก็ตกใจ พาลไม่อยากดื่มกาแฟ เราก็..เอ้อ..จริงของเค้า เราอาจจะดูโง่ในสายตาลูกค้า ยังไม่รู้สินค้าทุกอย่าง ยังไม่คล่องไม่เร็ว แต่ลูกค้าต้องเข้าใจว่าเรายังใหม่ ยิ้มแล้วก็บอกลูกค้าว่าขอโทษที่ให้รอนานเพราะยังใหม่ ทำให้สบายใจขึ้น ปัญหาอีกอย่างคือยังฟังภาษาอังกฤษไม่ค่อยรู้เรื่อง พูดก็ยังติดๆ ขัดๆ ยังเขินอายที่จะพูดภาษาอังกฤษ ให้ตายเหอะ!!

เป็นคนชอบดื่มกาแฟ ทำงานที่ร้านขายกาแฟ เสียดายเค้าไม่ให้พนักฟรีเลยต้องจ่ายเงินซื้อดื่มเหมือนเดิม..แต่ก็มีความสุขที่ได้มีชีวิตอยู่ไกล้กาแฟ..ตามคำพูดที่ว่า ไม่ได้กินดมกลิ่นก็ยังดี เอิกส์ เอิกส์

I’ve been working at Tully’s Coffee almost a week. Everything is going good now, not like the first 2 days that I worked there. The training was killing me. The manager trained me almost 4 hours. She talked about the Tully’s history, the coffee bean, coffee machine, the cup size, hot drink, iced drink..bra bra bra.. How could I remember everything in the first day. My brain was empty still. I felt like I I was going to die in front of the coffee maching. After 4 hours training, I started to do my first drink. I was so panic and scared until the manager said, “Orn, you will do good. Remember this and try to think. Hot Drink: Steamed Milk, Sauce&Flavour, Espresso, Form, pour milk
Iced Drink: Milk, Espresso, Sauce&Flavour, Stir, Ice “ Wow, this helped! I could do my first drink both Hot and Iced in my first day!!

After that, I had to work with the cashier machine. The customer was so scary! I felt like they were watching me. I worked with that machine very slow. I didn’t know the product code. Anyway, just like I said, everythink has been going good so far. I feel more confidence even I am still slow.

How sad! They don’t let the employee drink any drinks while you are working. What! It means that I have to buy my drink for my break..Suck! Forget it, I still enjoy my life with the smell of coffee..Yummyyyyy!!

ได้เวลาซะทีนะ

2006-08-15T19:03:00.000-07:00

หลังจากตั้งแนว ตั้งแถว ว่าจะเริ่มมี blog เป็นของตัวเองซักที เริ่มจากตามอ่านบล๊อกชองเพื่อนๆ (ตามแบบห่างๆ ชนิดที่เพื่อนๆ ยัดเยียดให้อ่าน) จากการเก็บประสบการณ์และเรื่องราวชีวิตตัวเองเป็นของตัวเองมาเป็นปี แต่ก็ไม่ได้เริ่มซักที เพราะไอ้ตัวขี้เกียจประกอบกับเป็นคนขี้อายนิดนิ๊สส วันนี้กะจะอ่านหนังสือ The Millioniare Next Door ที่เพิ่งซื้อมา แต่ก็ไม่ได้ถึงหน้า หลับซะก่อน หนังสือเรื่อง Red Dragon ก็ยังไม่ไปถึงไหน จะฝึกเขียนภาษาโปรแกรม Java ที่ตั้งเป้าว่าจะต้องบรรลุขั้นเซียนให้ได้ภายใน 2 เดือน ผ่านไปจะเดือนแล้ว ยังไม่ผ่านโปรแกรม Hollo World (เป็นโปรแกรมเบื้องต้นของคนเรียนรู้ใหม่) หลังจากหลับไปหลายตื่น กลิ้งไปกลิ้งมาบนโซฟา ก็สำเนียกได้ว่าเรานี่ทำตัวไร้ค่าจัง ทำอะไรก็ไม่สำเร็จ คำพูดของเพื่อนสนิทคนนึงแว่วเข้ามาในจิตสำนึก "แกเป็นคนที่เก่ง เวลาแกทำอะไรที่แกตั้งใจแกก็ทำสำเร็จทุกที แต่แกเป็นคนขี้เกียจ..จะทำอะไรก็ทำซักที!!" เอาล่ะ เริ่มซักทีนะ ได้เวลาแล้ว..